безакчи

от 1. Нарсаларга безак, зийнат бериш билан шуғулланувчи шахс.

Унинг каштачи ва безакчи, тўқувчи ва тикувчи, кулол ва мискарлари довруғи узоқ-яқинларга маълум. — Газетадан

Бир оздан кейин Дўстмат ҳам чиқиб, безакчи қиздан қарз сўрагани рассомлар хонасига ёʻл олди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

2. кўчма Зийнат, кўрк берувчи; обрў келтирувчи.

Хотин — уй безакчиси, Эр — уй кўмакчиси. — Мақол