bezak
безакbezak
ot 1. Bezatish, yasatish vositasi; husn, koʻrk, chiroy beruvchi narsa; ziynat beruvchi buyum yoki naqsh.
Arxitektura bezaklari. Archa bezaklari. Bezak buyumlari. Badiiy bezak.
Egar jabduqlaridagi oltin bezaklari quyosh nurida yalt-yalt qilayotgan boʻz otni jilovdor yetaklab keldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Nuri kiyinishni, bezakni sevar edi. Zirak, bilaguzuk, zarkokil, qoʻltiqtumor, tillaqosh, zebigardon kabi buyumlardan quti-quti yiqqan. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Husn, koʻrk. Soʻz — kishining oʻzagi, Odob — kishining bezagi. Maqol. Til — aql bezagi. Maqol.
Yaxshi fazilatlar inson kamolotining bezagi, husni, jon rohati va farogʻatidir. — Gazetadan
- Dasturxon bezagi Dasturxonga qoʻyilgan yoki qoʻyiladigan noz-neʼmatlar. Har gujumi asaldek tatiydigan uzum, har bir tilimi tilni yoradigan qovun, shifobaxsh tarvuz, olma, nok, qoʻying-chi, qoʻli gul bogʻbonlar yetishtirgan meva-cheva, darhaqiqat dasturxon bezagidir. — Gazetadan