бехосият

сфт. Яхши, ижобий хосиятларга эга бўлмаган, ёмон; хосияциз.

Бехосият одам. Бехосият туш.

Ҳозирдан бехосият йигитнинг нима кераги бор. — Н. Қиличев, Чиғириқ

Болаларим, асти шамани ютманглар, кўп бехосият нарса бўлар эмиш. — С. Аҳмад, Ҳукм

1. хисдан.

2. Ғайриихтиёрий равишда.GAYRİ İHTİYARİ

а devoid of all good behaviours

1. qásiyetsiz, jaman

2. sátsizlik, baxıtsızlıq alıp keletuǵın