бехабар

рвш. 1. Хабардор бўлмаган, воқиф бўлмаган, хабари ёʻқ; хабарсиз.

Бехабар қолмоқ.

Ҳаётхон бундан бехабар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Учқун ойисининг бошига тушган мусибатдан бехабар. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Ғам билан сарғайди гулдайин дийдор, Бу ишлардан мендай жўранг бехабар. — Маликайи айёр

2. Маълумоти ёʻқ, билими ёʻқ.

Адабиётдан бехабар киши,

баъзан биз ўз ижодимиздан тўртта-бешта китоб ўқиган, дунё адабиётидан бехабар, маҳалла савиясидаги оғайниларимизнинг диди билан қувонамиз. — Шукрулло, Сайланма

3. Дуч келинадиган нарса, воқеа-ҳодисадан хабари бўлмасдан туриб, хабари бўлмаган ҳолда, билмасдан, бирдан.

Чиқиб қолди ўзи бехабар, Ташлаганди қия шол рўмол. — Миртемир, Асарлар

Банда бехато бўлмас, бойвачча, бехабар хонадонингизга кириб қолибман! — А. Қодирий, Кичик асарлар