бевақт

сфт. 1. Одатдаги, белгиланган вақтдан илгари, вақт-соати етмасдан.

Бевақт ўлим.

Қурбон ота яна неча йиллар эшоннинг хизматида бўлиб, бевақт кучдан қолди. — А. Қаҳҳор, Тўй

Қодир оллоҳ, сен биласан ҳолимни, Доно эгам, бевақт берма ўлимни. — Маликайи айёр

2. Ноқулай, номатлуб вақтда; бемаврид.

Бевақт келиб, сизларни ёʻлдан тўхтат-димми? — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Мансур бевақт кирганидан хижолат чекиб, ҳамон эшик орқасида турарди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

3. Кеч тунда; бемаҳал.

Бевақт ёʻл юрма.

Бевақт бўлиб қолганидан ўша ерда тунаб қоладиган бўлишди. — С. Аҳмад