bevaqt

sft. 1. Odatdagi, belgilangan vaqtdan ilgari, vaqt-soati yetmasdan.

Bevaqt oʻlim.

Qurbon ota yana necha yillar eshonning xizmatida boʻlib, bevaqt kuchdan qoldi. — A. Qahhor, Toʻy

Qodir olloh, sen bilasan holimni, Dono egam, bevaqt berma oʻlimni. — Malikayi ayyor

2. Noqulay, nomatlub vaqtda; bemavrid.

Bevaqt kelib, sizlarni yoʻldan toʻxtat-dimmi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Mansur bevaqt kirganidan xijolat chekib, hamon eshik orqasida turardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

3. Kech tunda; bemahal.

Bevaqt yoʻl yurma.

Bevaqt boʻlib qolganidan oʻsha yerda tunab qoladigan boʻlishdi. — S. Ahmad