bevafo

sft. 1. Ahd-paymonni buzuvchi; sadoqatsiz, vafosiz.

Bevafo yor. Bevafo doʻstdan tayoq yaxshi, bebahra guldan yaproq yaxshi. — Maqol

Aslo bevafoga bermanglar koʻngil, Bagʻringni qon etib ketadi bir kun. — Qoʻshiqlar

2. koʻchma Hech kimga abadiy berilmagan, vafo qilmaydigan, vafosiz; oʻtkinchi, bebaqo.

Ey dunyoyi bevafo! Shu yigitdan bir qatra baxtni ayadingmi! — Oybek, Tanlangan asarlar

Ki dunyo bevafodur, bevafodur, Koʻngul qoʻymoq anga ayni xatodur. — Taashshuqnoma