беун

поет. Умуман дамини, товушини чиқармасдан; ичида; дилида.

Олимхўжа юзини ўгирди, у беун йиғлади. — Шарқ юлдузи

Ўғиллар, келинлар оғир хўрсиниб, Нажоциз термулиб бўзлашар беун. — Ёшлик

Кечалар боқаман юлдузли тунга, Гоҳ шеърлар ўқийман соғиниб, беун. — Ёш куч