betoqatlanmoq

fl. Tinchi, halovati buzilmoq, toqat qila olmay qiynalmoq, bezovta boʻlmoq.

Oftob ham endi allaqanday betoqatlanib, koʻchaga qarab qoʻydi. — M. Mansurov, Yombi

Xolisa birdan betoqatlandi, asta oʻrnidan turib, tashqariga chiqdi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi

Mashina qanotiga suyanib turgan Sultonov betoqatlanib, chuqur tin oldi. — M. Mansurov, Yombi