беткай

от 1. Нарсанинг кузатувчига ёки бирор нарсага қараган олд қисми, сирт томони.

Кунга беткай жойда бўлгани, адир шабадасига кўндаланг тургани учун бу ер доимо қақраб ётади. — И. Раҳим, Ҳаёт булоқлари

Ўтов тикилган кенглик қуёшга беткай бўлгани учунми, ўт-ўланлар яхши униб, ер бетини қўшган. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

Шамол тегган гиёҳларнинг астари кумуш рангга кирар, шамол тегмаган беткайи тиниқ яшил тусда қимирламай турарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

2. шв. айн. Бет 3.

Кўча беткайида бўладиган ҳар кунги очиқ олашовур бозорлар ёʻқ. — Ғ. Ғулом

Ҳовли беткайига қатор-қатор столлар, курсилар қўйилган. — Шарқ юлдузи