betiyiq

sft. Tutib, toʻxtatib boʻlmaydigan, tizginsiz.

Karimning rangi boʻzaradi, koʻzlaridagi betiyiq ifoda qahrga aylanadi. — Yoshlik

Oila

boshligʻi har jihatdan yetuk boʻlsa farzandlari axloq-odobli, mehnatsevar boʻlib yetishadi. Aks holda, bola emas — balo. Betiyiq boʻladi. — N. Safarov, Olovli izlar