бетиним
betinimбетиним
1. айн. Тинимсиз 1.
Бетиним аёл.
Жуда бетиним одам экансиз. Нега мунча оворагарчилик! — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Бу бақалоқ, оғиргина йигит бирдан ўзгариб лабини ялаб, ҳовлиққанча бетиним гапирар эди. — Шарқ юлдузи
Соҳилда одам дегани бамисоли чумолидек, тўғрироғи, қишдан омон чиққан асаларидек, бетиним ғимирлайди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
2. Узлуксиз, давом этадиган, тинмайдиган.
Бетиним ёмғир.
Бетиним қор ёғяпти. — Ёшлик