betinim

1. ayn. Tinimsiz 1.

Betinim ayol.

Juda betinim odam ekansiz. Nega muncha ovoragarchilik! — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Bu baqaloq, ogʻirgina yigit birdan oʻzgarib labini yalab, hovliqqancha betinim gapirar edi. — Sharq yulduzi

Sohilda odam degani bamisoli chumolidek, toʻgʻrirogʻi, qishdan omon chiqqan asalaridek, betinim gʻimirlaydi. — N. Aminov, Qahqaha

2. Uzluksiz, davom etadigan, tinmaydigan.

Betinim yomgʻir.

Betinim qor yogʻyapti. — Yoshlik

1. Tinmay ish qiladigan, serharakat.HAREKETLİ

2. Uzluksiz, toʻxtovsiz, tinimsiz.KESİNTİSİZ

adv incessantly, continuously, uninterruptedly

1. tınımsız, háreketsheń

2. úzliksiz, toqtawsız, tınbaytuǵın

ununterbrochen, unaufhörlich, unausgesetzt