betartib

sft. 1. Tartibga solinmagan yoki tushmagan, ayqash-uyqash; tartibsiz holdagi.

Betartib xoʻjalik.

Koʻra etagidagi devor ustiga betartib shox yoygan qora tol zulmat qoʻynida xayoliy sharpalarni eslatadi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Ayol kiyim-kechaklar betartib sochilgan xona oʻrtasida gangigandek soʻppayib turardi. — Yoshlik

2. Tartib-intizomga rioya qilmaydigan; tartibni buzuvchi; qonun-qoidaga boʻysunmagan yoki boʻysundirilmagan, tartibi yoʻq; poyma-poy.

Betartib gap. Betartib bola. Juda ham betartib boʻlib ketyapsan.