besoʻnaqay

sft. 1. Koʻrinishi haddan, meʼyordan tashqari, katta; qoʻpol, kelishmagan.

Besoʻnaqay odam. Besoʻnaqay gavda.

Tillaboy Suyagi yoʻgʻon, semiz, koʻzlari qisiq, besoʻnaqay kimsa edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Karimani koʻrib, yoqa ushlaysiz. Devday, oyoq-qoʻllari besoʻnaqay, qoʻpolgina qiz edi. — Yoshlik

2. Haddan tashqari koʻrimsiz, xunuk; beoʻxshov.

Uning [Polvonning] koʻzi oldida Umar-bekning besoʻnaqay basharasi gavdalandi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Uning [Qobilovning] boshida eskiroq koʻk kepka, shu rangda uzun yengil palto, oyogʻida esa katta, besoʻnaqay kirza etik. — B. Daminov, Odamdan yaxshi nom qolsin

[Pochchamning] Boshida besoʻnaqay oʻralgan qoʻpol salla. — Oybek, Bolalik

3. Juda ham bemaʼni, kelishmagan; oʻrinsiz, qoʻpol.

Besoʻnaqay gap.