beshikast

1. Shikast yemagan, zararlanmagan, butun.

Beshikast gʻishtlarni ajratmoq. Yuklarni manzilga beshikast yetkazmoq.

Sultonmurod xumdonga idish qalashda usta edi. U qalagan idishlar beshikast, tiniq boʻlardi. — Mirmuhsin, Tungi chaqmoqlar

2. Lat yemagan, sogʻ-salomat, eson-omon.

Urushdan beshikast qaytdi.

Yolgʻiz oʻzi shuncha narsani gumdon qilyapti-yu oʻzi hali ham beshikast yuribdi. — Mushtum