berilmoq

fl. 1. Biror kimsa yoki narsaga ixlos, mehr qoʻymoq, sadoqat bogʻlamoq; biror narsaga ruju qilmoq, oʻrganib ketmoq. Musiqaga berilmoq.

[Xoʻjayev:] Qaysi koʻzim bilan koʻray. Haligi notiq oʻzimizning Shukrullo afandi ekan. Nahotki, u kishi shu qadar berilib ketgan, deb oʻyladim. — Z. Sayd, N. Safarov, Tarix tilga kirdi

Ayta qoling, Avliyo ota — qozoq yurti, norinxoʻrlikka koʻproq berilganga oʻxshaysiz-a? — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Choʻmmoq, botmoq, mahliyo boʻlmoq.

[Gulnor:] Oʻzining parishon xayoliga berilib, kimsasiz hovlida keza boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. Boʻsh kelmoq; taslim boʻlmoq.

Ota-bekning bu maktubi Kumushga boʻlgan munosabatining hamon boqiyligini oʻzining osonlik bilan raqibga berilmasligini soʻzlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar