berahm

sft. Rahm-shafqatni bilmaydigan, rahmi yoʻq, qahri qattiq; rahmsiz.

[Jamila oʻz-oʻziga:] Berahm boy, tokaygacha xunibiyron yigʻlatasan, bu toʻkilgan yoshlar bu ohu zorlar seni yoqangdan tutmay qoʻymas. — Hamza, Boy ila xizmatchi

Bir berahm sen bechoraning qanotingni qayiribdi-ku! — S. Anorboyev, Suhbatdoshlar

Berahmlar, nahotki bolani shunchalik qoʻrqitsalaring! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari