бераҳм

сфт. Раҳм-шафқатни билмайдиган, раҳми ёʻқ, қаҳри қаттиқ; раҳмсиз.

[Жамила ўз-ўзига:] Бераҳм бой, токайгача хунибийрон йиғлатасан, бу тўкилган ёшлар бу оҳу зорлар сени ёқангдан тутмай қўймас. — Ҳамза, Бой ила хизматчи

Бир бераҳм сен бечоранинг қанотингни қайирибди-ку! — С. Анорбоев, Суҳбатдошлар

Бераҳмлар, наҳотки болани шунчалик қўрқицаларинг! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари