bequvvat

sft. Quvvati, darmoni oz; holsiz, nimjon, zaif.

Bequvvat chol. Oyoqlarim bequvvat.

Qizlar bequvvat boʻlib, sap-sariq, zaʼfaronday boʻlib, pogʻonadan yiqilish beribdi. — Luqmoni Hakim