бепоён

сфт. 1. Охири, чегараси ёʻқ, ниҳоятда кенг; сарҳадсиз.

Бепоён саҳро. Кўз қулочи сиғмайдиган йироқлар. — К. Яшин, Ҳамза

Мен камалак гўзаллигини бепоён самонинг табаррук замин бўйнига таққан марваридига қиёс қиламан. — Ёшлик

2. Бениҳоя, беҳад, чексиз.

Ҳамма илмларга бепоён муҳаббат боғлаган. — Ойбек, Навоий

Мангу ёнар лаҳзалик оташ, Қотиб қолган хаёл бепоён. — Гулдаста