беписанд

сфт. 1. Диққат-эътибор қилмайдиган; менсимайдиган; лоқайдлик билан муносабатда бўладиган.

Энди ҳаммаси мен билан шундай беписанд гаплашади, деб хаёл қилди Эломонов. — М. М. Дўст, Галатепа қиссалари

Қундуз йигитнинг беписанд муносабатига энсаси қотар эди. — Х. Султонов, Бир оқшом эртаги

Аёл эрига беписанд, таҳқиромуз қаради. — Н. Аминов, Суварак

2. кўчма Ҳеч нарса таъсир эта олмайдиган, парво қилмайдиган, мустаҳкам.

Мен қояман энди беписанд, Кор қилмагай тож отинг ҳарчанд! — А. Шер, Қадимги куй