беўхшов

сфт. 1. 1 Кўриниши ёқимсиз, гавдаси, ташқи бичими келишмаган, бесўнақай; рўдапо. Беўхшов йигит. Беўхшов кийим.

Бу кун унинг [Ёрматнинг] бошида янги, лекин беўхшов дўппи. — Ойбек, Танланган асарлар

Бурни бир оз беўхшовроқ эса-да унинг умуман юз бичими келишган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Тишлари беўхшов, қийшиқ. Кулса, қўрқардингиз. — Ёшлик

2. Ғайриоддий, хунук.

Беўхшов овоз.

3. кўчма Келишмаган, ёпишмаган.

Беўхшов гап. Беўхшов қилиқ.

Носир сакраб турди. У ҳам беўхшов таъзим қилган бўлди. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

Узун пахтали камзул кийиб, бошларига катта рўмолни беўхшов боғлаб олган аёллар бизни кутиб олишди. — Саодат

У худди ҳазиллашгандай беўхшов бир илжайиб қўйди. — Ёшлик