beorom

sft. 1. Halovat, orom bilmaydigan; betinch, bezovta.

Beorom tun.

Tuni bilan yigʻloq nabirasini ovutib, beorom boʻlgan ona, yana hammadan erta turdi. — Gazetadan

Gulnoz ayniqsa bu oqshom beorom. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

Yana bir odam bor, azizdan-aziz, Yuragi bedor-u beorom tepgan. Hovlining bir parcha kungay yerida Kelar deb, men uchun oʻsmalar ekkan. — Yoshlik

2. rvsh. Tinimsiz, betoʻxtov.

Chayqaladi dengiz beorom. — Gʻayratiy

Tun boʻyi beorom toʻqiganim ul — Tivit roʻmol emas, kechir, onajon. — G. Joʻrayeva, Iqbol