beor

sft. 1. ayn. 1 orsiz.

Har oʻlik, har toʻy boshida tappa-tayyordir toʻram, Oʻlguday shilqim, shilimshiq, rosa beordir toʻram. — Mushtum

Yoʻldan urdi qaysi bir makkor? Ochigʻini soʻzlagil, beor! — Olimjon, Zaynab va Omon

2. koʻchma Har qanday joyda ham oʻsaveradigan, yer tanlamaydigan (asosan oʻsimlik haqida).

Gulxayri har qanday joyni bezashga qodir beor oʻsimliklardan hisoblanadi. — Gazetadan

Tut beor emasmi, tez tutib, oʻsa boshladi. — T. Ashurov, Marvarid tut