беор

сфт. 1. айн. 1 орсиз.

Ҳар ўлик, ҳар тўй бошида таппа-тайёрдир тўрам, Ўлгудай шилқим, шилимшиқ, роса беордир тўрам. — Муштум

Ёʻлдан урди қайси бир маккор? Очиғини сўзлагил, беор! — Олимжон, Зайнаб ва Омон

2. кўчма Ҳар қандай жойда ҳам ўсаверадиган, ер танламайдиган (асосан ўсимлик ҳақида).

Гулхайри ҳар қандай жойни безашга қодир беор ўсимликлардан ҳисобланади. — Газетадан

Тут беор эмасми, тез тутиб, ўса бошлади. — Т. Ашуров, Марварид тут