беомон

сфт. Омон бермай, шафқат қилмай, аёвсиз, шафқациз.

Кечаси аллаким гўё унинг устига бостириб келди-да, қўлини кўкрак қафасига суқиб, юрагини беомон эзғилай бошлади. — Ёшлик

Шафтолини бир чумчуқ беомон чўқилаяпти. — С. Аҳмад, Таъзим

Бадкирдор одамлар бир кун беомон Ярадор қилдилар қўшиқни. — А. Орипов, Йиллар армони