benuqson

sft. Kamchiligi yoʻq, nuqsondan xoli, mukammal, toʻla-toʻkis.

Benuqson odam. Benuqson ish. Benuqson ishlamoq. Oʻzgada nuqson koʻrsang, oʻzingni benuqson dema. — Maqol

Nigora yechinmoqda edi. Uning benuqson, quyib qoʻyganday qomati chiroq oʻchishi bilan qorongʻilikka singishib ketgandek boʻldi. — S. Anorboyev, Oqsoy

Ojiza xayolida oʻzini benuqson qizlar qatorida his qildi, ich-ichidan sevinib ketdi. — I. Rahim, Taqdir