benazir

sft. 1. Tengi, misli yoʻq; mislsiz.

— Alisherbek benazir zot erdi, — dedi Bobur kitobdan boshini koʻtarib. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

Xonzoda begim halol-u pokizalikda benazirlar! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Xullas, bu betakror va benazir sanʼat asarining maʼnosi, olamcha mazmuni bor. — Fan va turmush

2. Benazir (erkaklar va ayollar ismi).