бемурувват

сфт. 1. Ҳеч кимга яхшилик, одамгарчилик қилмайдиган, саховациз.

Бемурувват қариндош.

Қалби офтобдай иссиқ Онайи зорим! Кечир бемурувват дайди фарзандингни! — С. Анорбоев, Оқсой

2. Бераҳм, шафқациз.

Уни [Салтонбуни] бойлар эшигида хўрланишга, бемурувват турмушнинг қақшатқич азоблари ичида қийналишга мажбур қилган куч балки болаларига бўлган ўша меҳр-у муҳаббатидир. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Бу чархи бемурувватдин кўнгул доғўлди, доғ ўлди. — Увайсий

unbarmherzig, kleinherzig, kleinmütig