бемазалашмоқ

фл. 1. Одоб-ахлоқ чегарасидан ташқари чиқмоқ; ёмонлашмоқ.

Ишлар бемазалашиб кетди.

Ҳури аскияда ҳеч қачон бачканалашиб бемазалашмас, меъёридан ўтиб кетмасди. — Ф. Мусажонов, Ҳури

2. Суюқлашиб, сийқалашиб кетмоқ.

Санъатнинг бемазалашуви.

в become (grow) worse, deteriorate