bemavrid
бемавридbemavrid
1. Nomaqbul paytda; bemahal, bevaqt.
Bemavrid kelgan mehmon. Eshik bemavrid taqilladi.
Bemavrid boʻlsa ham, kelaverdim. — Mirmuhsin, Umid
Bemavrid yarasiga tuz sepganimdan afsuslandim. — Yoshlik
2. Oʻrinsiz, nooʻrin.
Kechirasiz, oʻrtoqjon, bemavrid hazil qilibman Qayerdansiz? — A. Qahhor, Oltin yulduz
Kozim bemavrid qizishganini, Nazar bilan xotirjam gaplashish zarurligini sezdi. — E. Usmonov, Yolqin
bemavrid
1. (vaqt)nicht rechtzeitig
2. (vaziyat)ungehörig, unpassend, unangebracht
bemavrid
a misplaced, irrelevant, inappropriate, premature, untimely
BEMAVRID
biymezgil, orınsız