бемаъно

сфт. юқ. усл. айн. Бемаъни 1-3.

Бектемирга атрофдаги ҳамма нарса аллақандай бемаъно, ноўрин, робитасиз туюларди. — Ойбек, Танланган асарлар

Содиқ чўпонни келтиришганида, у гоҳ ўзига келар, гоҳ яна оғзидан кўпик чиқариб, бемаъно кўзларини шифтга тикканча чақчайиб қоларди. — Ёшлик

biymáni, biymaza, qurı