бемажол

сфт. Мажоли, кучи, дармони кам, ҳолдан тойган; кучсиз.

Бемажол кампир.

Салимхоннинг юраги қўрқинч бир нарсани сезиб, оёқларидан мадор кетди, креслога бемажол ўтирди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Ҳафиза шу кундан бошлаб кўрпа-тўшак қилиб ётиб қолди, у негадир бемажол ва беруҳ эди. — Мирмуҳсин, Умид