бемадор

сфт. айн. Мадорсиз.

Уст-боши йиртилган сонсиз чоракор, Меҳнат, алам даштида кезар бемадор. — Ғайратий

У Абдулла Сайд чўпдек озиб, бемадор бўлиб қолган. — Мирмуҳсин, Ёʻқолган жавоҳир