беллик

от 1. шв. Жазлиқнинг остига қўйиладиган от абзали.

Чиргининг устидан қўйди белликни, Белликнинг устидан жаҳалдирикни. — Ширин билан Шакар

Омбор-хонадан от абзалларини — терлик, беллик қуюшқон, юган, узангили эгарни қўлтиқлаб келдим. — Ёшлик

2. шв. Белбоғ.

Белига беллик, қўлига қўллик, тўшига чоройна, бошига дубулға кийди. — Нурали

3. махс. Арава ғилдираги тўғинининг икки учи бирлашган жойни қисиб турадиган иккита параллел кегай.