беллашмоқ

фл. 1. Бел олишмоқ, куч синашмоқ (курашда, жангда).

—Қани, бахташ таваккал. Ўртоқ Дўсматов билан бир беллашиб қўяй, — деди Мели полвон. — П. Турсун, Ўқитувчи

Кураш майдонига тушган полвон — эр Беллашиб олмоққа ҳариф чақирар. — М. Шайхзода, Тошкентнома

2. Мусобақалашмоқ, ким ютар (ўзар) ўйнамоқ.

Шу куни футбол майдонларида ҳам қизиқарли беллашувлар ўтказилди. — Газетадан

Каналда не-не полвонлар беллашмади, не-не одамлар ўзини кўрсатмади. — Ўзбекистон қўриқлари

Куйди-пишди йигит Мўминов ўз устози билан беллашмоқда. — Н. Сафаров, Оловли излар