беллашмоқ
bellashmoqбеллашмоқ
фл. 1. Бел олишмоқ, куч синашмоқ (курашда, жангда).
—Қани, бахташ таваккал. Ўртоқ Дўсматов билан бир беллашиб қўяй, — деди Мели полвон. — П. Турсун, Ўқитувчи
Кураш майдонига тушган полвон — эр Беллашиб олмоққа ҳариф чақирар. — М. Шайхзода, Тошкентнома
2. Мусобақалашмоқ, ким ютар (ўзар) ўйнамоқ.
Шу куни футбол майдонларида ҳам қизиқарли беллашувлар ўтказилди. — Газетадан
Каналда не-не полвонлар беллашмади, не-не одамлар ўзини кўрсатмади. — Ўзбекистон қўриқлари
Куйди-пишди йигит Мўминов ўз устози билан беллашмоқда. — Н. Сафаров, Оловли излар
БЕЛЛАШМОҚ
1. Бел олишмоқ, куч синашмоқ.GÜREŞMEK
2. YARIŞMAK
беллашмоқ
1. (кураш тушмоқ)handgemein werden, sich messen
2. (мосабақалашмоқ)wetteifern vi, im Wettbewerb stehen
беллашмоқ
в seize, struggle, contend, wrestle
БЕЛЛАШМОҚ
bellesiw, jarısıw, kúsh sınasıw