belgili

sft. 1. Nima ekani aniq koʻrinib turgan; belgi qoʻyilgan, belgisi, nishoni bor; taniqli.

Belgili joy. Belgili qadam.

Otabek kitobni belgili qilib yopdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Unga bir roʻmol oʻrab, belgili qilgan yerim yoʻq edi. — Yodgor

2. Maʼlum, aniq; belgilangan, muayyan, tayinli.

Belgili tartibda. Belgili vaqtda. Payshanbaning kelishi chorshanbadan belgili. — Maqol

[Safar choʻtir] Tushning uzuq-yuluq gaplarini bir-biriga ulab, belgili maʼno chiqarishga tirishardi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Otalar uchun bunday gaplar unchalik yomon taʼsir bermasa-da, xotinlarga qanday asar qilishi belgilidir. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Mashhur, taniqli.

Belgili odamlar.