белашмоқ
belashmoqбелашмоқ И
фл. Беламоқ И феълининг биргалик нисбати.
Чақалоқни бешикка белашди.
белашмоқ ИИ
фл. 1. Беламоқ ИИ феълининг биргалик нисбати.
Улар мени қорга белашди.
2. айн. Беланмоқ 2.
Ярим кечада бир оғилнинг охуридан [куёвни] қонга белашиб ётгани ҳолда топганлар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
белашмоқ
в put a child to cradle together