bekorga

1. Hech qanday naf-foydasi boʻlmagani holda; befoyda, behuda.

Muharrir bir yarim soat bekorga oʻtgan vaqtga achinib, bizga quloq berdi. — A. Qahhor, Bek

Odamlar bekorga ovora boʻlmasin deyman-da. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Tanlangan asarlar, muqaddas qurbonlar bekorga ketmadi. — N. Safarov, Olovli izlar

2. Arzirli sabab, asos boʻlmagani holda; boʻlar-boʻlmasga, vaj-sababsiz; oʻrinsiz.

Aniqroq qilib ayting, Musa aka, Boʻtaboy bekorga yomon otli boʻlib qolmasin. — S. Ahmad, Hukm

Bekorga yigʻlaysan, Raʼno! Yigʻidan bir foyda chiqqanini eshitganmisan yoki meni ham yigʻlatmoqchimisan? — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Chumchuq soʻysa ham, qassob soʻysin, deb bekorga aytmaganlar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Pul yoki haq olmay, toʻlamay, tekinga; bepul.

— Yukni bekorga tashiymizmi, qovurgʻamiz sinay dedi! — qichqirishdi boshqalar. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bekorga ham olmaydi hech kim bu eshagingizni. — Latifalar

1. Hech qanday foydasi boʻlmaydigan; befoydaBOŞUNA, BEYHUDE

2. Arzirli sabab boʻlmaydigan, oʻrinsiz.YERSİZ

1. umsonst, vergebens, unnütz, vergebens, ohne Grund, unüberlegt

Buni bekorga gapiribsan! Du hast ins Blaue hineingeschwatzt

2. (tekin)kostenlos, umsonst, unentgeltlich, entschädigungslos

Buni bekorga ham olmayman! Das ist geschenkt zu teuer!

in vain, to no purpose, for nothing

biykarǵa, qurı, qurdan-qurıǵa