бекламоқ

фл. с. т. айн. Бекитмоқ 1, 5.

Ўзбек ойим уйнинг эшигини беклаб келди-да, Ҳасаналининг яқинроғига ўтирди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Эшикни беклаб, кўча дарвозасининг тагида пойлаб тураман! — Ҳамза

Музаффар орқа ўриндиққа ўрнашиб, эшикни қарсиллатиб беклагач: — Ҳайданг! — деди. — Н. Қиличев, Чиғириқ