бекитмоқ

фл. 1. Ёпиқ (берк) ҳолга келтирмоқ; очиқ ёки очилиб-ёпиладиган жойни маҳкамламоқ, ёпмоқ.

Сандиқни бекитмоқ. Эшикни бекитмоқ. Хумнинг оғзини бекитмоқ. Тешик-ёриқларни бекитмоқ.

Эшикни бекитиб, дон солинадиган эски хампа остига энгашди. Н. Аминов, Суварак.

У қутини бекитиб турган силлиқ мис парчасига қаради. П. Қодиров, Юлдузли тунлар.

2. Устини, атрофини ўраб (қоплаб, тўсиб) олмоқ; кўринмайдиган қилиб ёпмоқ, паналамоқ.

Юкни брезент билан бекитмоқ. Юзни бекитмоқ. Булутлар ойни бекитиб қўйди.

Зебо яна қизариб кетди. Чакка сочларини тузатиш баҳонаси билан кўзини бекитди. Шуҳрат, — Шинелли йиллар

Чўпон мени чакмони билан бекитиб: — Суюнчисига нима берасиз? — деб сўрабди. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

Раҳима Камолнинг муштидан юзини бекитиб, мук тушиб олди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина

3. Кимса билмайдиган қилиб кўздан ёʻқотмоқ; яширмоқ.

Бола ўйинчоқни бекитди.

-Ханжарингизни ҳам бекитиб қўйинг! — деди Зулфиқор. — Мирмуҳсин, Меъмор

Бўри югуриб келиб, чолга: — Ота, бир мерган қувиб келаётибди, мени бекитиб қўйинг, — дебди. — Чалпак ёққан куни

4. Сир тутмоқ; сақламоқ, яширмоқ.

Мен сени яхши биламан, укажон тўғри сўз, виждонли боласан. Аммо Раимнинг сирини била туриб, бекитганингга ҳайронман. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Наҳотки қайнонасидан бекитиб кийинса, наҳотки кампирнинг гаплари рост бўлса? — Муштум

5. Тўсиб ёки тақиқлаб ўтказмай қўймоқ, ёпмоқ; маҳкамлаб тўхтатмоқ.

Ёʻлни бекитмоқ. Чегарани бекитмоқ. Сувни бекитмоқ. Газни бекитмоқ.

6. кўчма Иши, фаолиятини тўхтатмоқ ёки тамом қилмоқ.

Кўргазмани бекитмоқ. Савдони бекитмоқ.

Эски шаҳар ижроқўми Мозорхон, Оқмачит маҳаллаларидаги эски мактабларни бекитди. — Газетадан

7. Букиб ёки ёпиб, йиғиқ ҳолатга келтирмоқ (очилиб-ёпиладиган, букланадиган нарсалар ҳақида).

Соябонни бекитмоқ. Қаламтарошни бекитмоқ. Китобни бекитмоқ.