bekik

sft. 1. Berk, berkitilgan, yopiq; qulflangan.

Hamma mehmonxonalarning oyna-band naqshli, boʻyoqli eshiklari va derazalari bekik, qalin pardalar bilan qoplangan. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bobur bekik va dim qoʻrgʻondan koʻra, uzoqdagi daraxtzorlarni, keng, ochiq joylarni afzal koʻrardi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. Toʻsilgan, toʻsiq.

Bekik yoʻl. Daryo bekik edi.