бежой

рвш. 1. Жойи ёʻқ, жойсиз, маконсиз.

2. шв. Нотўғри, ноўрин.

Подшонинг отига бежой минибсиз, жондан кечиб, ажаб ишни қилибсиз. — Рустамхон

Бежой қилдинг, она, ҳолим билмадинг, Илгаридан нега хабар бермадинг. — Рустамхон

3. Жуда, ўта; жуда ҳам.

Болдан ширин ҳангомада сўзлари, Бежой ўткир экан икки кўзлари. — Юсуф ва Аҳмад

Айтай десам, оти эсдан чиқибди, Сўзлаганда бежой тотли сўзлари. — Гулнорпари

1. jaysız, jayı joq, mákansız

2. júdá, kútá