бежоланмоқ

фл. Шубҳали, ғалати ҳо-латга тушмоқ; безовталанмоқ.

Унинг ранги оқарди, кўзлари бежоланди, узун, ингичка бармоқлари қалтирай бошлади. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузи

Осойишта кўзлари бежоланиб, аввалгидек ғазабга тўлади. — Ф. Хўжаев, Обид Жалилов