бежо

bejo

5 та луғатда учрайди ЖСОН Шеваларда Барча қидирув натижалари

Изоҳли луғат

бежо

сфт. 1. Алланечук, безовта ҳолатда; бесаранжом, безовта.

Юрагим бежо бўляпти.

Қудрат уч бурчак қилиб тахланган қоғозни очаркан, ҳайратдан кўзлари чақнар, юраги бежо типирчиларди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Ҳамроҳи саманнинг бежо пиш-қирганини эшитиб, чўчиб, орқасига қаради. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Доимо ўйчан ва сокин боқадиган қўй кўзлари бежо, қандайдир изтиробли эди. — Ёшлик

2. Ножўя, ғалати; шубҳали.

Йигит қизнинг қўлларини силай бошлади. Қиз унинг бежо ҳаракат қилишидан хавотирланиб, сапчиб ўрнидан турди. — Ёшлик

Қариганда бежо бир иш қилибсан, Бир шаҳарга ўзинг юриш қилибсан. — Зулфизар билан Авазхон

3. Ўз жойида эмас, жойидан қўзғалган.

Китоблар бежо бўлиб қолибди.

Юриши (ёки қадам олиши) бежо Юриши, қадам олиши бесаранжом, шубҳали. У қўлтиғига бир нарса қистириб олган, юриши ҳам бежо эди. — Ҳ. Назир, Яхши исм

Ўзбекча-туркча изоҳли луғат

БЕЖО

Алланечук, бесаранжом, бетинч, безовта, изтиробли.DERTLİ

бежо

а 1. inappropriate, misplaced, out of place, irrelevant

2. mistakenly, untimely

Қаранг: жонсиз

Ўзбекча-қорақалпоқча луғат

БЕЖО

1. tınıshsız

2. ájeptáwir, gúmanlı

3. ornınan qozǵalǵan

Ўзбекча-немисча луғат

бежо

unruhig, ruhelos, rastlos