bejo

sft. 1. Allanechuk, bezovta holatda; besaranjom, bezovta.

Yuragim bejo boʻlyapti.

Qudrat uch burchak qilib taxlangan qogʻozni ocharkan, hayratdan koʻzlari chaqnar, yuragi bejo tipirchilardi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

Hamrohi samanning bejo pish-qirganini eshitib, choʻchib, orqasiga qaradi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Doimo oʻychan va sokin boqadigan qoʻy koʻzlari bejo, qandaydir iztirobli edi. — Yoshlik

2. Nojoʻya, gʻalati; shubhali.

Yigit qizning qoʻllarini silay boshladi. Qiz uning bejo harakat qilishidan xavotirlanib, sapchib oʻrnidan turdi. — Yoshlik

Qariganda bejo bir ish qilibsan, Bir shaharga oʻzing yurish qilibsan. — Zulfizar bilan Avazxon

3. Oʻz joyida emas, joyidan qoʻzgʻalgan.

Kitoblar bejo boʻlib qolibdi.