bejamoq

fl. 1. ayn. Bezamoq.

Qoʻgʻirchoqni bejamoq.

Bu uzatish majlisini jonli, ruhli oʻtkazmoq uchun eng asl, eng nafis kiyimlarini kiyib, favqulodda husn olamini yana bir qat, yana bir qayta bejabdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Chiroyli qilmoq, kelishtirmoq.

Yap-yangi koʻk shohi toʻn kiygan ustod yangi taqyaga sallani bejab oʻramoqda edi. — Oybek, Navoiy

3. koʻchma salb. Dabdabali qilmoq, soxta ibora va qochirimlar bilan toʻldirmoq.

Gapni xoʻp bejaysiz-da.