behush
беҳушbehush
1. Oʻzini bilmaydigan holda; hushidan, oʻzidan ketgan, hushsiz.
Behush boʻlmoq.
Normat behush xotinning yuziga suv sepdi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Bir kecha-yu bir kunduz behush boʻlib yotibman. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Es-hushini yoʻqotgan, xayoli parishon; ruhsiz.
Maʼrifat boshini egib, behush uyga kirdi. — S. Ahmad, Oydin kechalar
- Behush qilmoq 1. Hushidan ketkizmoq, uxlatib qoʻymoq (masalan, dori berib). Xloroform bilan behush qilmoq;